Cannelloni met ricotta en spinazie

Eigenlijk speel ik een beetje vals met dit recept. Het is namelijk nagenoeg hetzelfde als de gevulde pastaschelpen, maar dan in een pastarolletje, overgoten met bechamelsaus. Maar omdat het zo lekker is en grote pastaschelpen niet goed verkrijgbaar zijn, geef ik het toch.

Cannelloni met ricotta en spinazie

Cannelloni met ricotta en spinazie

Bij het vullen van cannelloni is het belangrijk niet te proppen. Je loopt dan te veel risico dat je mooie pastarolletjes openbarsten. Houd wat extra buisjes bij de hand voor het geval dat je vulling over hebt.

Lees verder

Kaasfondue

Een klassieke Zwitserse kaasfondue is heerlijk, maar ontzettend braafjes tegenover deze lekkerbek. Ik gebruik een combinatie van een wat oudere pikante kaas en een kruidenkaas, wat toch een romiger resultaat geeft dan je misschien zou verwachten. Maar wat de fondue helemaal te gek maakt, is het in wijn gestoofde trio van zoete puntpaprika, sjalot en knoflook. Het overheerst niet, maar geeft net dat beetje afwisseling zodat niet elke hap hetzelfde is.

Kaasfondue voor lekkerbekken

Kaasfondue voor lekkerbekken

Het idee om gesnipperde puntpaprika toe te voegen, is van Frau Meyer, de moeder van een goede vriendin uit Duitsland. De kaasfondue van Frau Meyer wordt geprezen, dus nieuwsgierig als ik ben, ontfutselde ik het recept. Maar de familie woonde een periode in Moskou en de gebruikte kaas stamt uit die periode. Ik ben nog bezig te ontcijferen welke kaas ik als vervanger voor de Russische in het recept kan gebruiken. Ook met twee andere ingrediënten stoei ik nog. Maar de gesnipperde en gesmoorde puntpaprika, die heb ik alvast overgenomen.

Lees verder

Kerst 2013 Hoofdgerecht

Stoof Bourguignon met risotto, spinazie en een Parmezaanse kletskop

Kerst 2013 hoofdgerechtVoor dit gerecht moet je de tijd uittrekken; je kunt het niet binnen 2 dagen maken. En als je slim bent, maak je het in de periode voor kerst, op een rustiger moment. Je kunt het gerust invriezen en op kerstavond uit de vriezer halen. Zo beperk je kooktstress voor het kerstmenu tot het minimum.

Voor dit gerecht maakte ik zelf runderbouillon. Dat recept deel ik binnenkort ook via mijn blog, maar voor nu houd ik het bij ‘bouillon’. Kijk zelf of je home made of blokjes gebruikt. Vleesbouillon is het best voor dit recept.

Zelf ben ik echt laaiend enthousiast over dit recept. Ik heb heel wat eetervaring op stoofgebied, maar dit is serieus één van de lekkerste ooit. De smaak is zo intens en warm. Eerst proef je de wijn en daarna de warme kruiden. Samen met de romige risotto, het bittere van de spinazie en het knapperige, zoute koekje, gebeurt er echt iets in je mond.

Dit gerecht serveerde ik onlangs tijdens mijn kookbeurt van onze eetclub. De samenvatting van de feedback en de beoordeling lees je onder het recept. Bekijk ook het voorgerecht Paddenstoelenkoffie.

Lees verder

Winterpeen recepten

Moffel het bewijsmateriaal weg

Schoen zetten winterpeenKen je dat verhaal van Roald Dahl, waarin een vrouw haar man vermoordt met een lamsbout? De sluwe echtgenote schuift de bout in de oven en als de agenten langskomen, schotelt zij hen een sappig stukje lamsvlees voor. Iets om te onthouden voor eind november, begin december.

Laat ik bij het begin beginnen. Als ik winterpeen nodig heb, heeft de groenteboer altijd een fijn stapeltje liggen. Gisteren niet. Ik had één van de laatste. Aangezien het de eerste avond ‘schoen zetten’ was, trek ik daar mijn conclusie uit.

Nu kan ik me zo voorstellen, dat Sints trouwe beestje een overschot vitamine A binnenkrijgt als hij al die wortels direct zou opeten. En dat zo’n peen achteraan in de kelder of voorraadkast wordt gelegd om kleine detectives om de tuin te leiden. Op dat moment denk ik dus aan de fantasie van de grootse schrijver.

Om het ouders van jonge kinderen gemakkelijk te maken, enkele recepten waarin lekker veel winterpeen verdwijnt. De meeste lenen zich voor een dubbele hoeveelheid die je in de vriezer kunt bewaren.

Recepten met veel wortel

Vegetarische hamburger

Spicy Greendeliciousburger

Spicy Greendeliciousburger

Spicy Greendeliciousburger

Heerlijke vegetarische hamburger met koriander in de hoofdrol. Denk bij ‘spicy’ aan ‘lekker gekruid’ en niet zozeer aan ‘pittig’. Wil je wat extra pit? Voeg dan een volgende keer een extra (halve) groene peper toe.

Dit recept komt uit Greendelicious Kruiden van Natascha Boudewijn, waarover ik gisteren een recensie schreef. Als ik een kookboek recenseer, maak ik minimaal twee recepten voordat er ook maar een letter op papier komt. Ik ben gek op hamburgers en op koriander, dus de keuze voor het te publiceren recept was snel gemaakt. Maar ook het aardappelsoepje met rozemarijnolie op pagina 167 is een aanrader. Lekker creamy. En één van de eerste gerechten die ik ga maken met mijn zelf gekweekte goudsbloem is de champagnerisotto met bloemen. Dat kan toch niet anders dan lekker zijn?!

Eigenwijze foodblogger
Door het flinke aantal kruiden kan ik me voorstellen dat je geen zout gebruikt. Ik heb dat wel gedaan. Een tikkeltje afwijken van het te testen recept moet kunnen, als het maar niet te ver is. Ik gaf er een partje limoen bij om zelf te kunnen knijpen boven de burger. Een sausje, wat de meesten toch gewend zijn bij een hamburger, mis je absoluut niet. Maar de limoenen waren na het eten helemaal uitgeknepen.

Lees verder

Hachee

(Bijna) volgens oma’s recept

Brabantse hachee

Brabantse hachee

Hachee op tafel vind ik altijd een prettig vooruitzicht. Het verjaagt het chagrijn van een irritante file en het verwarmt na een stevige boswandeling. Hachee is voor mij een schoolvoorbeeld van comfort food. Eten waar je een fijn, huiselijk gevoel bij krijgt.

Dit gerecht is een familierecept, maar – sorry oma – ik voeg een beetje sambal toe voor wat extra pit. Met deze hoeveelheid krijg je geen pepersmaak, maar speelt het een rol op de achtergrond.
Soms kan ik het niet laten en gaat er nog wat peperkoek doorheen of mosterd. En soms vervang ik een deel van het vocht door wijn of bier. Maar echte hachee, daar moet je niet teveel mee uithalen. Anders is het geen hachee meer, maar een ander stoofpotje.

Een goed Brabants bordje eten. Lekker bij wortelstamp of aardappelpuree en rode kool met appeltjes.

Lees verder

Spaghetti Bolognese

Pasta Bolognese

Pasta Bolognese

Spaghetti Bolognese? Pure horror, als je het aan Academia Barilla vraagt. Dit voedingsinstituut uit Parma (gevestigd op het terrein van de voormalige Barilla pastafabriek) beschermt, promoot en ontwikkelt de Italiaanse keuken en etenswaren. Academia Barilla haalde onlangs uitgebreid de pers door een tiental culinaire no-no’s te presenteren die buitenlanders als typisch Italiaans beschouwen, maar die Italianen helemaal niet als zodanig kennen.

Rood-witte onzin
Eén van die no-no’s is spaghetti Bolognese. Het wereldberoemde gerecht klopt van geen kanten. Zo komt het helemaal niet uit Bologna en wordt het van oudsher met tagliatelle (brede, platte pastaslierten) gegeten. Wie olie aan het pastawater toevoegt, heeft nog een andere culinaire doodzonde te pakken; olie voeg je zo nodig na het koken toe. En een rood-wit geblokt tafelkleed? Dat is echt not done.

Lees verder

Koekjes met vin santo en olijfolie

Koekjes met vin santo en olijfolie

Koekjes met vin santo en olijfolie

Vin santo is een Toscaanse dessertwijn die is gemaakt van druiven die een paar maanden gedroogd zijn. De ene fles is de andere niet; de wijn kan vrij zoet, maar ook aan de droge kant zijn. Proeven dus, voordat je ermee gaat werken.

Tijdens de afgelopen Foodswap had ik een flesje vin santo gekregen. Volgens goed Toscaans gebruik doop je er je cantuccini (amandelkoekjes) in en aangezien mijn gulle gever daar hele fijne exemplaren van had meegestuurd, hebben wij die traditie direct overgenomen. Het doel van de Foodswap is immers inspireren en genieten.

Een week later ben ik zelf in Italië en lees ik een recept voor biscotti met vin santo en olijfolie. Mijn Italiaans beperkt zich tot een aantal etenswaren en kooktermen, maar het eenmaal terug in het vakantiehuisje driftig genoteerde recept geeft een lekker resultaat. Ik vond de koekjes alleen wat bleek, dus vervang de suiker uit het originele recept gerust (deels) door honing.

Lees verder

Tuinbonenpuree met cichorei * Fave e cicoria

gedroogde tuinbonenFrans stoot me aan. “Anna vraagt of je de cichorei wilt proeven.” Ik haast me naar het fornuis waar de Italiaanse enkele slappe stengels uit de koperen pan vist. De garing is prima, maar ik vind ze wat aan de zoute kant. Maar ach, dat mag ik wel. Anna staat nieuwsgierig te kijken en Frans vertaalt mijn bescheiden mening in het Italiaans.

Ik draai al een uurtje of twee mee in de keuken van de Tonino en Anna Zizzi, maar dit is het eerste moment van de kookworkshop waarop ik niet braaf doe wat er wordt gezegd of een ingrediënt, bereiding of quote op mijn blocnote pen. Mijn adem stokt een beetje. Zou het gewaardeerd worden? De discussie in het Italiaans die dan losbarst maakt het niet duidelijker. Nou ja, ze zijn in elk geval niet ontzettend boos op me, maar ze zijn wel hevig geëmotioneerd. Op z’n Italiaans. En iedereen wil van de cichorei proeven.

Lees verder